Na lodzie jak w teatrze: najważniejsze pokazy jazdy figurowej w historii

Jazda figurowa na lodzie od lat uważana jest za jedną z najbardziej widowiskowych dyscyplin sportowych, łączącą w sobie taniec, muzykę i sportowe mistrzostwo. Niektóre występy przechodzą do historii nie tylko dzięki perfekcji technicznej, ale również przez emocje, jakie wywołały – od zachwytu po kontrowersje.

Torvill i Dean – Bolero

Jednym z najbardziej ikonicznych pokazów w dziejach była złota jazda Torvill i Dean podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku. Ich występ do „Bolera” Maurice’a Ravela zdobył rekordową liczbę maksymalnych ocen i do dziś uznawany jest za dzieło sztuki, które zmieniło postrzeganie całej dyscypliny.

Tonya Harding

Nie sposób nie wspomnieć o kontrowersjach, które również wpisały się w historię tej dyscypliny. Najgłośniejsza to sprawa z 1994 roku – atak na Nancy Kerrigan, zlecony przez byłego męża rywalki, Tonyi Harding. Cała sytuacja odbiła się szerokim echem, a sam występ Harding podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Lillehammer wzbudzał ogromne emocje. Nagrania z tamtego czasu do dziś są chętnie oglądane przez internautów. Tonya była pierwszą Amerykanką i drugą kobietą na świecie, która z powodzeniem podczas zawodów (1991) wykonała potrójnego axla. Jednak po Igrzyskach w 1994 roku została pozbawiona tytułu i ukarana dożywotnim zakazem startów.

Papadakis i Cizeron – Sonata księżycowa

Współczesne gale i pokazy również przynoszą momenty, które widzowie zapamiętują na długo. Jednym z nich jest występ francuskiej pary Gabriella Papadakis i Guillaume Cizeron podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku. Choć Papadakis w innej konkurencji przeżyła wtedy kłopotliwą wpadkę z kostiumem, ich program taneczny do utworu „Moonlight Sonata” zachwycił świat.

Yuzuru Hanyu – Seimei

Jazda figurowa bywa też areną spektakularnych powrotów. Yuzuru Hanyu, jeden z najwybitniejszych solistów w historii, zasłynął nie tylko swoimi technicznie perfekcyjnymi skokami, ale też niezwykłą wrażliwością artystyczną. Jego programy, takie jak „Seimei” prezentowany na Igrzyskach w Pjongczangu, urosły do rangi kultowych.